Eski adı Kuzuluk Aziziye olan Kuzuluk Beldesi, yakınlığı bakımından Akyazı ilçesinin tarihi ile benzerlik göstermektedir. Belde Selçuklular zamanında kurulmuş bir Türk köyüdür. Selçuklu Devleti’nin sona ermesi ile merkezi Göynükte bulunan Umurhan Beyliği’nin eline geçmiştir.1303 tarihinde Osmanlı Devleti’nin kurucusu Osman Bey’in komutanlarından Konuralp tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır. Bundan böyle sürekli Türk egemenliğinde kalan Kuzuluk, 1808 yılında İstanbul ve 1845 yılında Üsküdar’a bağlanmıştır. Kuzuluk Beldesi, 1944 yılında ilçe olan Akyazı ile beraber önce Kocaeli iline, 1954 yılında da Sakarya’nın il olması ile de Sakarya’ya bağlanmıştır. Yapılan araştırmalar Kuzuluk ile Akyazı’nın, Osmanlı döneminde sırasıyla 1535 yılında Sapanca kazasına, 1831 yılında Cezayir-i Bahr-ı Sefit eyaletine bağlı nahiyeler arasında yer aldığını göstermektedir. Kasaba 1940–1965 yılları arasında Kuzuluk Aziziye ismi ile anılmıştır.

Kuzuluk’un mekânsal gelişimini yerleşmede yapılan yatırımlar şekillendirmiştir. Adapazarı-Mudurnu karayolu çevresinde oluşan ilk gelişmeler karayolu boyunca tarım alanlarının arasında dağınık bir şekilde gerçekleşmiştir. Kasabada iki eski yerleşme çekirdeği bulunmaktadır. Biri bugün belediye binasının yer aldığı Akyazı kavşağı olarak bilinen saha ve yakın çevresi, diğeri ise maden suyu fabrikasının yakınında bu fabrikanın faaliyete geçmesiyle gelişen alandır. Maden suyu fabrikasının açılışı çok eski olup, kayıtlarda “19 Mayıs 1931 Akyazı nahiyesi Kuzuluk köyündeki maden suyu işletime açıldı” şeklinde geçmektedir.

1990 yılında kasabanın doğusunda termal turistik tesislerin ve batısında bazı orta ölçekli sanayi kuruluşlarının faaliyete geçmesiyle hem nüfus artışı hem de kasabanın mekânsal gelişimi hız kazanmıştır.

Kasabadaki turizm tesisleri yerleşmeye göre doğuda, sanayi tesisleri ise güney ve güneydoğuda yer almaktadır. Artık bu iki unsur kasabanın gelişim yönünü tayin etmektedir.
Kuzuluk kırsal bir yerleşme olmasına rağmen, sosyal yapı itibari ile oldukça moderndir. Çocuk sayısı azdır, çekirdek aile egemendir. Ayrıca yerleşmeye emeklilik döneminde yerleşen çok sayıda aile bulunmaktadır.